การดำเนินการปรับปรุงระบบบำบัดกลิ่นแบบชีวภาพที่โรงบำบัดน้ำเสีย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

  • โรงบำบัดน้ำเสีย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต สร้างเมื่อมีการเตรียมการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ในพ.ศ. 2541 โดยมีการรวบรวมน้ำเสียมาที่บ่อพัก (Sump) เพื่อการแยกเศษขยะก่อนนำเข้าสู่ระบบบำบัด บริเวณบ่อพักจะมีกลิ่นเหม็น จึงมีการดูดอากาศจากพัดลมดูดอากาศ 2 ตัว ซึ่งสลับกันใช้งาน และป้อนเข้าสู่ระบบบำบัดกลิ่นแบบชีวภาพแบบบ่อคอนกรีตบรรจุตัวกลางซึ่งประกอบด้วยกากมะพร้าว
    ปุ๋ยคอก และ ตะกอนน้ำเสีย โดยใช้ท่อกระจายลมส่งอากาศผ่านเข้าทางด้านล่าง และอากาศที่บำบัดแล้วผ่านออกทางด้านบน
  • ลักษณะการออกแบบระบบบำบัดเป็นระบบเปิดแสดงในรูปที่ 42-46 โดยมีรายละเอียดดังนี้
    • ขนาดของบ่อที่บรรจุตัวกลาง กว้าง 2.00 เมตร x ยาว 6.00 เมตร จำนวน 2 บ่อ
    • ความลึกของตัวกลาง 1.00 เมตร
    • อัตราการไหลของอากาศผ่านตัวกลาง 0.06 ลูกบาศก์เมตร ต่อชั่วโมง
    • ความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ประมาณ 0.15-2.02 ส่วนในล้านส่วน

รูปที่ 42 แสดงระบบบำบัดกลิ่นแบบชีวภาพของโรงบำบัดน้ำเสีย ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

 

1.  ระบบดึงอากาศเสียเข้าระบบ

รูปที่ 43 แสดงระบบท่อนำอากาศเข้าระบบ

 

 

รูปที่ 44 แสดงท่อกระจายอากาศ

 

รูปที่ 45 แสดงท่อกระจายอากาศที่ฝังอยู่ข้างใต้เพื่อให้อากาศกระจายเข้าระบบ

 

รูปที่ 46 แสดงระบบระบายน้ำทิ้ง

 

2. ระบบบำบัด ตัวกลางหมดสภาพใช้งาน ได้ขุดออกและบรรจุตัวกลางใหม่ตามสูตร กากมะพร้าว(ขนาด 1 นิ้ว) 15 ส่วน ปุ๋ยคอก 4 ส่วน กากตะกอนน้ำเสีย 1 ส่วน โดยปริมาตร และน้ำให้ได้ความชื้นประมาณ 20% ของน้ำหนักรวม แสดงดังรูป

  รูปที่ 47 การบรรจุกรวดขนาด 20-30 เซนติเมตร ที่ชั้นล่างของบ่อ

   

รูปที่ 48 การผสมกากมะพร้าว สลัดจ์ ปุ๋ยคอกและปูนขาวเพื่อใช้เป็นชั้นตัวกลาง

รูปที่ 49 การฉีดพ่นน้ำเพื่อให้ความชื้นแก่ชั้นตัวกลาง

รูปที่ 50 ระบบสาธิตการบำบัดกลิ่นแบบชีวภาพระบบเปิดที่โรงบำบัดน้ำเสีย
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

3. ระบบการเก็บตัวอย่างทดสอบ ได้เจาะช่องเก็บตัวอย่างที่ท่อก่อนเข้าระบบ การทดสอบก่อนและหลังเข้าระบบวัดความเข้มข้นของ H2S เป็นดัชนีวัดประสิทธิภาพการบำบัด

 

รูปที่ 51 จุดเก็บตัวอย่างอากาศที่ท่อรวบรวมอากาศก่อนเข้าระบบ

 

รูปที่ 52 การเก็บตัวอย่างก่อนเข้าระบบบำบัด

 

รูปที่ 53 การเก็บตัวอย่างหลังผ่านระบบบำบัด

 

4. ระบบทิ้งอากาศที่บำบัดแล้ว เป็นผิวตัวกลางโล่งๆ การเก็บตัวอย่างจึงต้องใช้ที่ครอบและเก็บอากาศในที่ครอบนั้นแทน

 

รูปที่ 54 ระบบทิ้งอากาศที่บำบัดแล้ว

5. การทดสอบประสิทธิภาพในการบำบัดของระบบ

 

ตารางที่ 20 องค์ประกอบของระบบบำบัดชีวภาพที่โรงบำบัดน้ำเสีย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

ชนิดของอากาศเสียที่เข้าระบบ

อากาศจากหน่วยกระบวนการที่เป็นสาเหตุหลักของกลิ่นภายในระบบบำบัดน้ำเสีย ได้แก่ สถานีสูบน้ำ

มลพิษที่ต้องการบำบัด

H2S : up to 30 g/m3 hr
       : up to 50 ppm

ชั้นตัวกลาง

กากมะพร้าว 75 % ปุ๋ยคอก 20% และตะกอนจากโรงบำบัดน้ำเสีย 5% โดยปริมาตร นอกจากนี้ยังได้เติม ปูนขาว 10% ของน้ำหนักรวมของตัวกลาง

ความลึกของชั้นตัวกลาง

1.00 เมตร

ความชื้นของชั้นตัวกลาง

80- 85 %

ประสิทธิภาพของระบบ

ประสิทธิภาพในการบำบัดได้ถึง 95-100 %


        การบำบัดของระบบ
       
ดำเนินการตรวจวัดสาร H2S (Hydrogen Sulfide) ค่าความชื้น ค่าความเป็นกรดด่าง และการยุบตัวของตัวกลาง ณ ระบบบำบัดกลิ่นแบบชีวภาพจากโรงบำบัดน้ำเสีย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต โดยเริ่มต้นเดินระบบในระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2546 - เมษายน 2547 (ค่าที่ตรวจได้แสดงดังตารางที่ 20 และรูปที่ 55-56) พบว่า ความชื้นของตัวกลางที่ 80-85 % ประสิทธิภาพการบำบัดไฮโดรเจนซัลไฟด์ อยู่ในช่วง 99.5-100 % ทำให้เกิดการยุบตัวของตัวกลางโดยสังเกตได้จากความสูงของตัวกลางที่ลดลงเมื่อเวลาผ่านไป ระบบนี้เริ่มใช้งานตั้งแต่เดือน พฤศจิกายน-สิงหาคม 2547 ซึ่งความหนาของตัวกลางลดลง 30-40 เปอร์เซ็นต์


ตารางที่ 2
1 ผลการตรวจวัดประสิทธิภาพระบบบำบัดกลิ่นแบบชีวภาพที่โรงบำบัดน้ำเสียมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

เดือน

ค่าประสิทธิภาพการบำบัด
ไฮโดรเจนซัลไฟด์ (%)

ความสูงของตัวกลาง
ที่ลดลงเฉลี่ย (ซม.)

ความชื้นของชั้นตัวกลาง
(%)

ค่าความเป็นกรด-ด่าง

พฤศจิกายน 2546

-

4

-

-

มกราคม 2547

-

15

88.59

7.2

มีนาคม 2547

99.5

16.5

-

7.3

เมษายน 2547

100

21

80.40

7.3

 

รูปที่ 55 แสดงประสิทธิภาพการบำบัดไฮโดรเจนซัลไฟด์

 

รูปที่ 56 แสดงการยุบตัวลงของชั้นตัวกลาง

6. การจัดการตัวกลาง สำหรับตัวกลางที่หมดสภาพการใช้งานแล้วนำไปใช้เป็นปุ๋ย

 

 

| หน้าแรก |การบำบัดกลิ่น | เลือกวิธีการบำบัด | ระบบสาธิต | อภิธานศัพท์ | ค้นหา | Site Map | ผู้จัดทำ |
กรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม