ชีวิต เสี่ยงภัย เมื่ออยู่ใกล้ของเสียอันตราย

แหล่งกำเนิดของเสียอันตรายในชุมชน

เริ่มคัดแยกของเสียอันตรายอย่างถูกวิธีตั้งแต่วันนี้

อย่าทิ้งของเสียอันตรายไปกับขยะมูลฝอยทั่วไป

ไม่นำไปเผา ฝังดิน หรือทิ้งลงท่อระบายน้ำหรือแหล่งน้ำสาธารณะ

แยกประเภทของเสียอันตราย

ถ้าเป็นของเหลวไม่ควรเทรวมกัน ให้แยกตามชนิดของเสีย เก็บในภาชนะบรรจุเดิม เพื่อรอการกำจัด

ถ้าเป็นของแข็งเก็บในภาชนะที่ไม่รั่วซึม แล้วทำเครื่องหมายให้ชัดเจน เพื่อรอการกำจัดอย่างถูกวิธี

อยู่ใกล้จนคาดไม่ถึง

	หลอดฟลูออเรสเซนต์มีปรอทบัลลาสต์มีสารพีซีบี		น้ำยาทำความสะอาดมีกรด ด่าง และแอมโมเนีย
	กระป๋องยาฆ่าแมลงมียาฆ่าแมลงตกค้าง กระป๋องสเปรย์มีสารเคมีตกค้าง		น้ำมันเครื่อง แบตเตอรี่ มีสารโฮโดรคาร์บอน และโลหะหนัก
	สี ทินเนอร์ มีสารทำละลาย		ถ่ายไฟฉายมีแมงกานีส ปรอท และโลหะหนักอื่นๆ

ของเสียอันตรายจากบ้านเรือน คือ

ปริมาณของเสียอันตรายจากชุมชนมีประมาณ 3 แสนตันต่อปี แต่ละคนก่อให้เกิด ของเสียอันตราย 5 กิโลกรัมต่อคนต่อปี ของเสียที่เกิดขึ้นดังกล่าว ถูกทิ้งปะปนไปกับขยะมูลฝอยทั่วไปและทำให้เกิดปัญหากับสุขภาพและสิ่งแวดล้อมการทิ้งลงพื้นดิน ทิ้งรวมกับขยะมูลฝอยทั่วไปทิ้งลงท่อระบายน้ำหรือเผา จะทำให้เราได้รับสารอันตรายเข้าสู่ร่ายกายได้ทั้งทางตรง โดยการสัมผัสทางผิวหนัง การหายใจรับไอระเหย และการกินอาหารที่ปนเปื้อน เป็นต้น และทางอ้อม โดยสารพิษที่มีอยู่ในของเสียอันตรายจะแพร่กระจายและสะสมอยู่ในสิ่งแวดล้อมและห่วงโซ่อาหารจนในที่สุดกลับมาสู่ตัวเราได้

วิธีง่าย ๆ กับการจัดการของเสียอันตรายในบ้านเรือน

ท้องถิ่นร่วมใจกำจัดพิษภัยจากของเสียอันตราย

คุณรู้จักแหล่งกำเนิดของเสียอันตรายหรือยัง

ชุมชน..เป็นแหล่งกำเนิดของเสียอันตรายขนาดใหญ่ซึ่งในแต่ละวันมีปริมาณการทิ้งของเสียอันตรายออกสู่สิ่งแวดล้อมเป็นจำนวนมากประมาณ 3 แสนตันต่อปี แหล่งที่ก่อให้เกิดของเสียอันตราย ได้แก่ ปั๊มน้ำมันอู่ซ่อมรถ ร้านซักรีด ร้านล้าง-อัดขยายรูป โรงพิมพ์ โรงพยาบาล คลีนิค ห้องปฏิบัติการ โรงซ่อมบำรุงรถไฟ สนามบิน ท่าเรือ ตลอดจนบ้านพักอาศัย ของเสียอันตรายเหล่านี้ถูกทิ้งปะปนไปกับขยะมูลฝอยทั่วไป โดยไม่มีการจัดการอย่างถูกต้อง

แนวทางในการจัดการของเสียอันตรายอย่างถูกวิธี

รณรงค์ให้ผู้ประกอบการและประชาชนคัดแยกของเสียอันตราย ไม่ทิ้งรวมไปกับขยะมูลฝอยทั่วไป จัดหาภาชนะรองรับของเสียอันตรายที่มีฝาปิด ไม่รั่วซึมและเหมาะสมกับประเภทของของเสียอันตราย จัดหารถเก็บขนชนิดพิเศษเพื่อเก็บขนของเสียอันตราย กำหนดวันรณรงค์ เพื่อเก็บรวบรวมของเสียอันตราย เช่น วันหยุดนักขัตฤกษ์ วันสิ้นปี วันสิ่งแวดล้อม เป็นต้น จัดทำระบบกำกับการขนส่ง (Manifest system) โดยควบคุมตั้งแต่แหล่งกำเนิด การเก็บรวบรวม การเคลื่อนย้ายจนถึงสถานที่กำจัด

จัดสร้างสถานีขนถ่ายของเสียอันตรายประจำจังหวัด เพื่อเป็นแหล่งรวบรวม และคัดแยกของเสียอันตราย ส่วนที่ไม่สามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่จะถูกนำไปกำจัดยังศูนย์กำจัดประจำภาคต่อไป จัดสร้างศูนย์กำจัดของเสียอันตรายประจำภาคโดยเริ่มตั้งแต่การคัดเลือกสถานที่ การจัดซื้อที่ดินการออกแบบระบบ การก่อสร้าง ควบคุมการดำเนินงาน ฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานที่รับผิดชอบและส่งเสริมให้ความรู้กับประชาชน ประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการจัดการของเสียอันตรายอย่างถูกวิธี

แนวทางในการจัดการของเสียอันตรายอย่างถูกวิธี

ไม่ทิ้งของเสียอันตรายประเภทน้ำมันเครื่อง ทินเนอร์ น้ำมันสน น้ำยาฟอกขาว น้ำยาทำความสะอาด น้ำยาล้างรูป หมึกพิมพ์ ของเสียติดเชื้อ สารเคมีจากห้องปฏิบัติการ หลอดฟลูออเรสเซนต์ ถ่านไฟฉาย ฯลฯ รวมไปกับขยะมูลฝอยทั่วไป ไม่ทิ้งลงพื้น ไม่ฝังดิน ไม่ทิ้งลงท่อระบายน้ำหรือแหล่งน้ำ แยกเก็บของเสียอันตรายไว้ในภาชนะเดิมที่รั่วซึม เพื่อรอหน่วยงานท้องถิ่นมาเก็บไปกำจัด นำไปทิ้งในภาชนะที่ท้องถิ่นจัดทำให้หรือนำไปทิ้งในสถานที่ที่กำหนด นำซากของเสียอันตรายไปคืนร้านตัวแทนจำหน่าย เช่น ซากแบตเตอรี่ ซากถ่านไฟฉาย ภาชนะบรรจุยาฆ่าแมลง