ของเสียอันตรายจากชุมชน คือ ของเสียที่เกิดจากกิจกรรมในบ้านเรือน ร้านค้า เกษตรกรรม โรงพยาบาล ห้องปฏิบัติการ ปั๊มน้ำมัน เช่น ซากถ่านไฟฉาย หลอดฟลูออเรสเซนต์ กระป๋องยาฆ่าแมลง น้ำมันหล่อลื่นใช้แล้ว

ศูนย์กำจัดของเสียอันตราย เป็นทางออกจากของการจัดการของเสียอันตรายด้วยวิธีการที่ถูกต้องตามหลักวิชาการ และเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่กลายเป็นแหล่งกำเนิดมลพิษในอนาคต เมื่อใช้เป็นพื้นที่กำจัดของเสียอันตรายแล้ว

กรมควบคุมมลพิษได้กำหนดหลักเกณฑ์การคัดเลือกพื้นที่ที่ตั้งศูนย์กำจัดของเสียอันตรายจากชุมชน โดยจะต้องเป็นพื้นที่ที่มีความเหมาะสมในการรองรับของเสียอันตราย ทั้งทางด้านวิเคราะห์ สิ่งแวลล้อม สาธารณสุข เศรษฐกิจและสังคม ตลอดจนสุนทรียภาพของสภาพแวดล้อม

ศูนย์กำจัดของเสียอันตราย ควรจัดให้มีในทุกภูมิภาค

โดยระบบบำบัดและกำจัดในบริเวณศูนย์จะต้องใช้เทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพ ทันสมัยและเหมาะสมกับประเภทและลักษณะของของเสีย ตลอดจนจะต้องมีมาตรการป้องกันและลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม ดังต่อไปนี้

• การคัดเลือกสถานที่และการออกแบบที่มีความเหมาะสม
• กากของเสียอันตรายจะต้องผ่านการปรับเสถียรแล้ว และทำให้เป็นก้อนแข็ง มีคุณสมบัติผ่านการทดสอบแรงอัด อัตราการซึมและความหนาแน่น
• มีระบบตรวจสอบการรั่วซึม
• มีบ่อรวบรวมน้ำฝน น้ำชะล้าง (leachate) ไปบำบัด
• ตรวจวัดระดับเสียง และคุณภาพอากาศ
• มีมาตรการควบคุมการขนส่ง
• มีพื้นที่สีเขียวรอบโครงการ

• อยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินและทางหลวงจังหวัดไม่น้อยกว่า 100 เมตร แต่ไม่เกิน 10 กิโลเมตร
• อยู่ห่างจากชุมชนเมือง อำเภอ ตำบล หมู่บ้าน และแหล่งพักอาศัยไม่น้อยกว่า 3 กิโลเมตร
• อยู่ห่างจากแม่น้ำลำคลอง และแหล่งน้ำต่างๆ ไม่น้อยกว่า 300 เมตร และไม่อยู่ในบริเวณพื้นที่ต้นน้ำลำธาร
• อยู่เหนือระดับน้ำใต้ดินไม่น้อยกว่า 1.5 เมตร
• ไม่อยู่ในพื้นที่ที่มีน้ำท่วมหรืออยู่ในบริเวณที่มีสภาพดินที่มีน้ำซึมผ่านได้ง่าย
• ไม่อยู่ในพื้นที่สำคัญทางศาสนา และพื้นที่อนุรักษ์ เช่น อุทยานประวัติศาสตร์ ป่าสงวนแห่งชาติ ป่าชายเลน
• ไม่อยู่ในพื้นที่ที่มีการทำเหมืองแร่ หรือห่างจากพื้นที่ที่มีแผ่นดินเลื่อนมากกว่า 100 เมตร